เพลงประกอบหนังแห่งปีเสือ คงไม่สามารถยกให้ใครได้นอกจาก The beautiful sea – Sing Street เพลงที่แต่งโดยมี The cure เป็นแรงบันดาลใจ และทำให้เสือคลั่งมากตอนนั่งดูหนังเรื่องนี้

 

เสือตั้งใจจะลงนานแล้ว แต่เพราะช่วงนี้ยุ่งมาก เสือเพิ่งเรียนบทเรียนใหม่ที่น่าสนใจมาก ชื่อวิชาคือ Introduction to clinical medicine ภาพรวมคือการหัดเอาความรู้ที่เรียนมา 3 ปี มาประยุกต์ใช้กับผู้ป่วยจริงๆ ซึ่งหมายถึงว่าเสือได้ขึ้นไปฝึกซักประวัติและตรวจร่างกายคนไข้จริงๆในโรงพยาบาล

แถมเสือยังต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบใบประกอบโรคศิลป์ขั้นที่ 1 ด้วย (ไม่ผ่านก็เป็นหมอไม่ได้อ่ะ) เลยยุ่งมาก ก่อนหน้านี้ยังต้องซ้อมดนตรีเพื่อไปเล่นกับเพื่อนในงานบายเนียร์ด้วย

เสือมีเรื่องเล่าเยอะเลย แต่ว่าเก็บไว้ก่อนแล้วกัน เอาเรื่องหนังก่อน

 

10.Bad Neighbors 2

 

จากภาคแรกที่เค้าไปดูอย่างงงๆ และปรากฏว่าเป็นหนังตลกที่ชอบมากที่สุดเรื่องนึง พอมีภาคสองออกมาเสือเลยรีบบึ่งไปดูในไม่ช้า แม้แอบจะขัดใจน้อยๆที่ภาคนี้เป็นขบวนการสาวแสบแทนจะเป็นหนุ่มแสบเหมือนภาคก่อน เพราะเสือแอบกลัวว่าจะไม่ขำเหมือนเก่า

ภาพรวมถึงจะฮาน้อยกว่าภาคแรก แต่ก็มีบางฉากน่าจดจำ เช่น เอาเห็บเหาไปลงบ้านเด็กมหาลัยแล้วเอาเพื่อนตัวเองมาทำเป็นชนเผ่าไปอยู่แทน , ผัวมาก่อนมิตรใช้ไม่ได้กับผู้หญิง และ การพยายามหาทางออกจากโรงรถของเท็ดดี้กับแม็กที่แสนอนาถ

ถึงบทจะไม่สมบูรณ์ดี แถมเสือก็ไม่ค่อยอินกับความคิดพยายามฉีกกฎของแก๊งค์สาวๆ แต่มันก็ทำให้พอเข้าใจความเคว้งของคนเรียนจบมหาลัยแล้วไม่มีที่ไปของเท็ดดี้ได้อย่างดี ทั้งความรู้สึกที่อยากทำอะไรเพื่อให้ได้รับการยอมรับ (ก็แหมไม่ได้เป็นเฮดเดลต้าไซเหมือนตอนเรียนอยู่แล้วนี่) เสือว่ามันค่อนข้างโอเค และตอนจบแบบวินๆที่เสือว่ามันดีนะ แต่เสียดายที่ดูจะไม่มีภาคต่อไปให้ดูต่อแล้ว

เสือเลยยกอันดับ 10 ให้แม้ว่าอาจจะมีบางเรืองที่บทและองค์ประกอบดีกว่า (เสือมีใส่ไว้ท้ายสุดนะ เรื่องที่เสือคัดออก)

 

 

9.Evergreen love

ตอนแรกเสือไม่คิดจะดูเพราะอยู่ในช่วงเบื่อหนังรัก ซึ่งหน้าหนังก็ดูออกเป็นหนังรักธรรมดา และค่อนไปทางเลี่ยนหน่อยๆสำหรับเสือ แต่พอขึ้นเครื่องบินไปญี่ปุ่น ดันมีเรื่องนี้พอดี เสือเลยลองๆดูหน่อยก็ได้ และพบว่าเห้ยมันเป็นหนังรักที่โอเคเลยนะ

ตอนต้นเรื่องเสือแอบฮาหน่อยๆที่พระเอกอย่างอิทซึกิ ซึ่งรับบทโดย ทาคาโนริ อิวาตะ (เสือชอบเค้าในบทคอบร้าจาก High&Low มาก ) มานอนอยู่หน้าบ้านซายากะ (นางเอก รับบทโดยมิทซึกิ ทาคาฮาตะ) เสือว่าหน้าตาดีแบบนั้นมานอนเรี่ยราด เดี๋ยวก็ถูกใครที่ไหนไม่รู้มาอุ้มไปหรอก

เนื้อเรื่องค่อนข้างธรรมดามาก แต่เพราะธรรมดาจนเราเห็นบางสิ่งที่พิเศษอยู่

เสือชอบความตรงไปตรงมาของนางเอกมาก ซายากะเป็นคนที่พูดอะไรตรงๆ ไม่ค่อยเก็บอะไรไว้ในใจคนเดียว เป็นคนเหงาๆที่ต้องอยู่คนเดียวที่หลายคนน่าจะเป็นกัน และฉากต่างๆในเรื่องก็สวยน่าตามรอยหนังมากๆ

อีกหนึ่งอย่างคือ การใส่ความเป็นคนรักต้นไม้ของพระเอกลงไป เสือว่าถึงเสือจะเคยปลูกแค่ถั่วงอกและทำอาหารได้ห่วยแตกมากก็ยังรู้สึกอิน และอยากทำเมนูตามที่อิทซึกิทำให้ซายากะทานเองดูบ้าง

ฉากที่เสือชอบมากคือฉากที่ซายากะถูกตำรวจเรียก ในสายตาตำรวจเธอคือคนสติไม่ดีที่เดินไล่ตามคนที่ไม่รู้จัก แต่สำหรับคนดูที่รู้เรื่องราวของเธอก็น่าจะเข้าใจเธอ มันให้ฟีลเหมือนคนมองโลกกันคนฝั่ง บางทีเราก็ไม่ควรไปตัดสินคนจากการกระทำ ถึงเรื่องที่เค้าเล่ามันจะฟังเข้าใจยากก็ตาม

สปอย

ตอนจบหนังถึงค่อยเฉลยความลับพระเอก ถึงเสือจะมองว่ามันตามสูตรไปหน่อยที่พระเอกจู่ๆก็หายหัวไปไม่บอกลา แต่สิ่งที่มาสารภาพกับนางเอกตอนท้าย เสือว่ามันโคตรธรรมดา แต่เหตุผลเรียลน่ารักดี เสือเลยยกอันดับ 9 ให้ไปเลย

 

8.Oasis:Supersonic

 

นับว่าเป็นปรากฏการณ์ครั้งใหญ่ของหนังสารคดีในประเทศไทย เนื่องจากคนเข้าไปดูอย่างล้นหลามมาก เสือเองก็ไปดูอยู่สองรอบคือรอบปกติกับ Sing along

เสือว่าสารคดีที่เจ๋งต้องเก่งที่ตัดต่อจริงๆ ทำให้เรื่องมันยังคงน่าติดตามอยู่ได้ ซึ่ง Oasis:Supersonic ก็ทำได้ดีมาก รวมไปถึงการทำอนิเมชั่นกวนๆประกอบเรื่อง และการเลือกเพลงประกอบที่เข้ากันได้ดี เสือเลยไม่แปลกใจที่หนังเรื่องนี้เป็นหนังสารคดีที่ทำรายได้ได้มากสุดในไทย

เสือชอบOasis ขึ้นมากหลังได้ฟังหลายๆเพลงและความหมายของมันจากหนังเรื่องนี้ แต่ความสัมพันธ์ของเลียมและโนลมันก็เกินเยียวยาจริงๆ และเสือก็ประทับใจเพลง Talk tonight มาก ฟังแล้วน้ำตาจะไหล

 

7.Bakuman

สปอย

เสือไม่เคยอ่านมังงะเรื่องนี้ ถึงจะพอรู้เรื่องคร่าวๆบ้าง และพอรู้ว่าตอนจบมันไม่เหมือนในมังงะเนี่ยแหล่ะ เสือเลยชอบมากๆ เสือว่ามันมีหนังที่มาจากมังงะไม่กี่เรื่องที่ทำให้รู้สึกว่าเห้ยแม่งมันการ์ตูนอ่ะ มีความติดเวอร์ แบบไม่สมจริง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่ามันจริง มันเรียล เหมือนชีวิตคนๆนึงที่เสือพร้อมจะอินเข้าไปได้

เสือชอบที่นางเอกของเรื่อง มิโฮะ มีความเป็นสาวในฝัน เพียบพร้อม จับต้องแทบไม่ได้ (และได้นานะ โคมัตสึมาเล่นนี่เสือว่าได้ภาพชัดมาก) แต่สุดท้ายเธอก็มีทางเดินของตัวเอง ที่มันไม่อาจร่วมทางไปกับโมริทากะไปได้

และตอนจบของเรื่องที่แสดงถึงความหมดไฟเบาๆของมังงะที่สามารถขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแซงหน้าแชมป์หลายสมัยได้สำเร็จ มันเหมือนว่ามีขึ้นก็มีลง แต่เราก็สามารถเริ่มต้นใหม่และไปต่อได้ การนำเสนอเลยไม่ออกมาดูเศร้าเสียดาย แต่ออกมาเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา และคนเราก็ต้องก้าวต่อไป

สำหรับเสือ เสือว่ามันยากพอควรที่จะเอามังงะดังๆสักเรื่องมาสร้างเป็นหนังคนจริงๆที่ถูกใจคนดู เพราะถ้าเหมือนในมังงะเป๊ะ ก็จะมีบางส่วนชอบ บางส่วนไม่ชอบบอกว่าไม่มีอะไรแตกต่าง หรือ ถ้าไม่เหมือนในมังงะ ส่วนใหญ่คนก็ไม่ถูกใจเพราะบทในมังงะมันก็โอเคอยู่แล้ว

ซึ่งเสือว่าบาคุแมนทำได้ดีมากในสายตาคนที่ไม่ได้เป็นแฟนมังงะอย่างเสือ เสือชอบคาแรคเตอร์หลายคนในเรื่อง เช่น นักวาดมังงะสายบู๊ที่ให้คนอื่นมาเตะตัวเองแล้วถ่ายภาพเพื่อเอาไปวาดตาม กับ นักวาดมังงะตัวนากงานคือเงิน ทีวันๆเลื้อยไปเลื้อยมาอยู่กับโต๊ะ ต้องให้มีคำว่าเงินมาก่อนจะมีแรงทำงาน (ไม่ต่างจากเสือเท่าไร)

นอกจากนี้ยังมีรายละเอียดเกี่ยวกับโชเน็นจัมพ์ซึ่งน่าสนใจมากแม้กับในเสือที่ไม่ใช่แฟนคลับค่ายนี้ ได้ทำให้เห็นบรรยากาศของโลกมังงะที่ครองใจแฟนๆรอบโลก และยังมีอีกนักแสดงที่เสือชื่นชมว่าเป็นอีกคนที่เล่นได้ทุกบทบาทอย่าง ทาคายูกิ ยามาดะ ที่เล่นเป็นบรรณาธิการ(หรือเปล่า)ของโชเน็นจัมพ์ (ตั้งแต่เทรนแมนหนุ่มเนิร์ดอยากจีบดอกฟ้า ไปยังถึง เซริซาวะแห่งซูซูรัน)

 

6.Shin Godzilla

เสือไม่ใช่แฟนหนังก๊อดซิลล่า รู้แต่ว่ามันตัวใหญ่ออกมาทำลายเมืองและพ่นไฟได้แค่นั้น และเข้าใจว่าหลายคนอาจจะไม่ชอบหนังเรื่องนี้เพราะเน้นการต่อยตีกันในองค์กรมากกว่าจะไปดูอิทธิฤทธิ์ของโกจิร่า

สำหรับเสืออินมาก และคิดว่าคนญี่ปุ่นเองคงจะอินกับความเป็นญี่ปุ่นสุดๆของหนังมาก เสือเป็นพวกชื่นชมคนที่จัดการความวุ่นวายในระบบได้อย่างเป็นแบบแผนอย่างตัวเอกมาก และน้ำตาคลอเบาๆตอนที่..

–สปอย-

..รัฐบาลลงความเห็นว่าจะใช้ระเบิดนิวเคลียร์กำจัดไอ้ตัวโกจิร่านี่ซะ ส่วนหนึ่งอินที่คนญี่ปุ่นเกลียดกลัวไอ้ระเบิดในประวัติศาสตร์นี้มาก และภาพคนต้องอพยพจากบ้านตัวเอง ที่ไม่รู้ว่าจะได้กลับไปไหมมันกินใจเสือมาก เพราะเสือคงพรากบ้านตัวเองไปไม่ได้เลย แค่ทุกวันนี้อยู่ห่างเสือก็คิดถึงจะตายอยู่แล้ว

เสือคิดถึงบ้านจะประสาทจริงๆนะ บางทีก็เข้าไปดูเอมวีเพลงต่างๆเพียงแค่ให้เห็นฉากที่คุ้นเคยเสือก็มีความสุขขึ้นมาบ้างแล้ว

 

5.Sully

 

เสือเคยได้ยินข่าวนี้มาสมัยตอนเป็นนักเรียนอยู่ ซึ่งตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมากเพราะช่วงปี 2009 เสืออยู่ม.ต้น และห่างไกลจากเครื่องบินมาก (นั่งเครื่องครั้งสุดท้ายตอนป.3) แต่เสือก็ว่ากัปตันเก่งดี พอเสือมาเรียนที่เชียงใหม่ เสือเลยได้นั่งเครื่องบินกลับบ้านบ่อยมาก เกิน 20 ครั้งต่อไป (ไป-กลับ) ทำให้เสือเริ่มคุ้นเคยกับเครื่องบิน

และพอได้มาดูหนัง sally นี้ เสือว่ากัปตันไม่ได้เก่งธรรมดาหรอก แต่โคตรของโคตรเก่งเลยต่างหาก อย่างที่บอกไปเมื่ออันดับก่อน เสือชอบและชื่นชมคนที่ทำงานเก่ง ประเภทจัดการตัดสินใจได้อย่างมีสติ เป็นระบบ มีแผนการชัดเจนมากๆ (และเสือก็พยายามฝึกให้ตัวเองเป็นคนแบบนั้น) เสือเลยประทับใจกัปตันมากๆ

และเพิ่งรู้ว่าในขณะที่ทั่วโลกมองเค้าเป็นฮีโร่ แต่เค้าต้องประสบปัญหาขึ้นโรงขึ้นศาลกับบริษัทเครื่องบินมากมาย จนถึงจะรู้ตอนจบอยู่แล้วเสือก็อดเอาใจช่วยไม่ได้และประทับใจที่สุดท้ายทุกอย่างเป็นแบบนั้น

เสือชอบหนังชีวประวัติตรงที่ตอนท้ายหนังจะเอาเจ้าของเรื่องจริงๆมาให้ทุกคนได้รู้จักกัน เสือว่าเรื่องนี้สร้างแรงบันดาลใจที่ดีให้เสือได้มากๆ (จนแอบอยากเป็นนักบินเลย แต่เสือว่าคงไม่ทันแล้ว)

มีฉากประทับใจอยู่หลายฉาก เช่น การรับรู้ถึงจำนวน 155 ของกัปตัน และ ความมีสติของแอร์โฮสเตสที่บอกให้ทุกคนเกาะไว้ (ประทับใจจนพอไปเล่าให้ใครฟังน้ำตาจะไหลทุกที)

 

4.The Bride for Rip van winkle

 

เสือดีใจที่ อ.อิวาอิยังคงมีผลงานมาเรื่อยๆ เสือว่าเรื่องนี้ให้ฟีลแบบ Hana and Alice (2004) ตรงที่หนังจะมีความกระโดดไปมา เสือชอบหนังของอาจารย์เสมอเพราะมันมักจะให้เราได้ดูเหตุการณ์ไปเรื่อยๆ อาจไม่มีหักมุม หรือจุดจบชัดเจน คล้ายกับว่าตัดมาเฉพาะช่วงเวลาหนึ่งให้เราได้เห็น ส่วนเรื่องก่อนหน้านั้นหรือหลังจากนั้นก็ปล่อยให้ไปคิดเอง

เสือชอบการปล่อยให้ไปคิดเองมาก และพบว่าหนังญี่ปุ่นพักหลังๆนี้ มักขาดเสน่ห์ของการปล่อยให้ไปคิดเองมากขึ้น (ยกตัวอย่างสดๆร้อนๆกับ Tomorrow I will date with yesterday’s you) เสือดีใจที่อาจารย์ยังคงเสน่ห์ความเป็นอาจารย์ได้ครบถ้วนเหมือนเดิม

เสือแอบสงสัยว่าอาจารย์ชอบผู้หญิงหน้าตาสไตล์ยูอาโออิ กับ Chara หรือเปล่า (เหมือนทิมเบอร์ตัน ที่เสือว่าเค้าน่าจะชอบนางเอกหน้าตาสวยๆแบบสาวตะวันตกยุคโบราณ) อย่างมาชิโระที่แสดงโดย Cocco ก็ทำให้เสือนึกถึง Chara จาก Swallowtail butterfly และ Picnic ไม่น้อย

สำหรับเรื่องนี้เสือว่ามุมมองน่าสนใจเรื่องอาชีพแปลกๆ กับการรู้หน้าไม่รู้ใจ คนที่ยื่นมือมาช่วยเรา เค้าอาจจะแอบไปช่วยคนอื่นทำร้ายเราได้เหมือนกัน และบางคนถึงเราอยู่ด้วยกันมาพอควร แต่เรากลับไม่เข้าใจว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่

ประเด็นแฝงเล็กๆน้อยๆเหล่านี้ทำให้เสือยังคงชื่นชอบเสมอและขอยกอันดับ 4 ให้กับหนังของ อ.อิวาอิ ผู้กำกับในดวงใจของเสือ

 

3.La La Land

เป็นหนังที่เสือไม่คาดหวังเลยจริงๆ เพราะยิ่งหนังเรื่องไหนกระแสดีมากเท่าไร เสือมักพบว่าหนังเรื่องนั้นน่าผิดหวังมากขึ้นเท่านั้น แต่สำหรับหนังที่กวาดรางวัลมานับไม่ถ้วนอย่าง La la land (เออมันอ่านว่าอะไรอ่ะ เสืออ่านตามเพื่อนว่า ลา ลา แลนด์) ไม่ได้ทำให้เสือผิดหวังเลยแม้แต่นิดเดียว

เสือเคยอ่านเจอว่าหลายคนคงจะเคยมีฟีล the fool who dream อย่างมีอามาก่อน เสือก็เคยเป็นเช่นกัน แต่เสือเป็นเมื่อตอนโคตรเด็กมาก เลยไปอินกับเซบาสเตียนที่ออกจากมาจากความฝันเร็วมากกว่า เซปส์ทำให้เสือคิดถึงตัวเองมากๆจนเข้าใจทุกการกระทำของเขาเลย

สปอย ตอนเสืออยู่มอสี่ เป็นช่วงที่เสืออยากทำวงดนตรีมาก และเสือก็สู้จนได้ทำ (ชีวิตเสือมองกลับไป เออกูก็บ้าทำอะไรหลายๆอย่าง) เสือชอบฟังเพลงญี่ปุ่น และอยากเล่นวงเพลงพวกนั้นมาก แต่แค่หาวงเล่นก็ยากพออยู่แล้ว เสือเลยต้องไปฟังเพลงตลาดที่เสือเคยไม่สนใจจะฟัง (ฟีลกูไม่ฟังเพลงไทย) และอนาถใจเบาๆที่ตัวเองต้องมาเล่นเพลงที่ตัวเองไม่ชอบแบบนี้ แต่ถ้าไม่เล่นก็ไม่มีวงให้อยู่

แต่พออยู่ไปสักพัก เสือได้ออกหลายงานมาก และก็ได้ขึ้นหลายเวทีด้วยเพลงตลาดที่เสือไม่เคยฟังนี่แหล่ะ เสือเลยเออมันไม่เป็นไรหรอกมั้ง ถ้าเราจะไม่ได้เล่นเพลงที่อยากเล่น ถ้าตอนนี้เราได้งาน ทุกวันนี้เสือก็ยังคงไม่ได้เล่นเพลงที่ตัวเองอยากเล่น ล่าสุดที่ได้ทำเพลงก็ไม่ใช่สไตล์ที่ชอบ แต่เสือก็โอเคนะ (ตอนนี้เสือก็ฟังเพลงไทยมากกว่าเพลงนอกแล้ว แต่ส่วนใหญ่เพลงที่เสือชอบเพื่อนในวงเสือก็ไม่ชอบหรอก)

เสือเลยเข้าใจมากที่ตอนมีอาทะเลาะกับเซปส์แล้วถามว่าความฝันคุณหายไปไหน ความฝันมันไม่ได้หายไปไหนหรอก แต่เราต้องอยู่กับความจริงบ้าง เพื่อจะได้สานต่อความฝันบางส่วน ดีกว่าอยู่กับความฝันที่อาจจะเป็นจริงไม่ได้เลย

เสือชอบเซปส์นะ เสือว่าคนเ