All we know is we don't know

posted on 06 Dec 2016 03:46 by seaukun in Dairy, movie

 

 Solanin – Rotti Ost.Solanin

เสือรู้จักตั้งแต่งหนังเรื่อง Solanin ออกมาใหม่ๆเลย

เมื่อช่วงปี 2010 ซึ่งเสือก็ติดตามเพราะมี มิยาซากิ อาโออิ

นักแสดงคนโปรดของเสือแสดง แต่พอมาได้ดูจริงๆก็ตอนเสืออยู่

ประมาณ ม.6 ซึ่งความรู้สึกหลังดูคือ เฉยๆ

 

 

ขอบคุณรูปจากหนังค่ะ

d9b53aba5310b82b5b4ae8127bd9784e.jpg

เป็นเรื่องของคู่รักคู่หนึ่ง และเพื่อนๆที่เพิ่งเรียนจบ ฝ่ายพระเอก

มีวงดนตรีอยู่พร้อมด้วยความฝันจะได้ออกอัลบั้มเป็นนักดนตรีดังๆ

แต่ความจริงมันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ประเด็นของเรื่องไม่ได้ไปโฟกัส

ที่วงดนตรีพระเอกอย่างเดียว ยังรวมไปถึงชีวิตตัวละครอื่นๆที่ค่อนข้าง

เคว้งหลังจากเรียนจบ เหมือนมันเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตวัยเรียน

กับ วัยทำงาน

 

ตอนที่เสือดูครั้งแรกเสือรู้สึกว่ามันไม่ได้มีจุดพีคอะไร ดูแบบเรื่อยๆเอื่อยๆ

เลยไม่ได้ตามอะไรต่อมาก จนประมาณเดือนก่อนเสือได้บังเอิญไป

ฟังเพลงประกอบหนังเรื่องนี้พอดี ถึงก่อนหน้านี้จะไม่รู้สึกว่ามันเพราะอะไร

แต่พอฟังคราวนั้นแล้วรู้สึก เชี่ย โคตรเพราะอ่ะ เสียงอาโออิจังนี่สุดยอดจริงๆ

เลยกลับไปดูหนังอีกรอบ แต่คราวนี้กับอินมาก

 

เสือคิดว่ากับเรื่องบางเรื่องเราต้องผ่านอะไรมาพอสมควรก่อน

ถึงจะสามารถเข้าใจมันได้ เมื่อ 3 ปีก่อนเสือยังเป็นนักเรียนอยู่

เลยไม่ค่อยมองเห็นภาพ เปรียบเทียบกับตอนนี้คือเสือเรียนมหาลัยแล้ว

ถึงจะอีกหลายปีจะจบ แต่เสือก็ชอบคิดถึงอนาคตเสมอ เลยรู้สึกอิน

ตั้งแต่ความเคว้งคว้างของหนังตั้งแต่ต้นเรื่อง

 

เสือชอบเพลงประกอบมาก ชอบเพราะเสียงอาโออิจังมันไม่ได้

เพราะเหมือนนักร้องมืออาชีพ แต่มันได้ฟีลคนที่มีความพยายามจริงๆ

ซึ่งอาจจะเป็นไม่กี่เรื่องที่นางเอกได้ทำสำเร็จในหนังก็ได้

 

นอกจากนี้ เสือชอบโลเคชั่นหนังมาก เลยรีบจัดยัดเข้าไปในโปรแกรม

เที่ยวตัวเองเรียบร้อยแล้ว โลเคชั่นส่วนใหญ่ถ่ายทำที่เซตะกายะของโตเกียว

ก็ค่อนข้างไกลจากที่พักเสือเหมือนกัน แต่เสืออยากไปจริงๆ

ถึงช่วงที่ไปจะเป็นฤดูหนาว คงไม่ได้เห็นทุ่งหญ้าแห้งๆแบบในหนัง

แต่ก็น่าตามเก็บรอยอยู่ดี

 

เสือยังชอบดูหนังญี่ปุ่นเหมือนเดิมตั้งแต่มอปลาย แต่ที่เปลี่ยนไป

หน่อยคือสไตล์ เมื่อก่อนเสือจะชอบแนว Be with you ที่มันจะมี

จุดพีคหน่อยๆ แต่ตอนนี้เสือไม่ชอบหนังที่มีจุดพีค ชอบแบบที่ดำเนิน

เรื่องไปเรื่อยๆ แล้วปล่อยให้เราคิดเอง เช่น Tokyo marigold

Shiki jitsu , Strawberry Shortcakes และ หนังล่าสุด

ของผู้กำกับในดวงใจเสือ Shunji Iwai เรื่อง The bride of rip van winkle

 

รู้ตัวอีกทีเสือก็อายุ 20 มาได้เดือนนึงแล้ว และก็ยังไม่มีอะไร

เปลี่ยนแปลงเท่าไร กับคำว่า 20 แล้วเข้าผับ (ถูกกฎหมาย) ได้แล้ว

เออจะว่าไปเสือไม่ค่อยพูดเรื่องนี้เท่าไรนะ เสือรู้ดีว่าตัวเองคออ่อน

และไม่ชอบที่คนเยอะๆ ดังนั้นไม่ว่าจะมีเพื่อนไปสังสรรค์กันแค่ไหน

เสือก็จะเลือกนอนอยู่หอเฉยๆ

 

กลางเดือนพฤศจิกายน คณะเสือมีการจัดการแข่งขันวิชาการ

ทำให้เสือได้เจอเพื่อนคนนึงที่เรียนห้องเดียวกันตอนมอหก

เลยได้คุยกันนิดหน่อย ถึงเสือไม่สนิทกับเค้าเท่าไรแต่ก็รู้สึกดีที่ได้เจอ

เพราะเสือแทบไม่ติดต่อกับใครเลยหลังจากเข้ามหาลัย บางทีมันก็

ผิดเองที่เสือไม่รู้ว่าจะทักไปยังไงดี เลยได้แต่คิดถึง

 

ช่วงนี้เสืออยู่กับตัวเองหนักมาก แบบแทบไม่ออกจากหอเลย

คีย์บอร์ดก็เอามาไว้ในห้อง (ปกติจะไว้ชมรม เวลาซ้อมต้องขี่รถเข้าไปในมอ)

จนวันที่ไม่มีเรียนเสือก็แทบไม่ได้คุยกับใครเลย แต่เสือว่าตัวเองแม่งโคตร

มีความสุขเลยว่ะ อยากทำอะไรก็ค่อยๆทำไปตามใจตัวเอง

 

เสือเพิ่งเจอเพจ “อ่านจบแล้ว” ซึ่งแนะนำการ์ตูนมากมายที่เป็น

สไตล์ที่เสือชอบ เสือเลยได้ไปกวาดการ์ตูนมาจากร้านเช่า

และอ่านจนโงหัวไม่ขึ้นจบไปหลายเรื่องเหมือนกัน

 

เพราะการอยู่คนเดียวมันมีความสุข เสือเลยว่าอนาคตเสือจะโอเค

มากถ้าเสือไม่ได้แต่งงาน หรือใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น เพราะเสือคิดว่า

คนที่เสืออยู่ด้วยกันได้ตลอดแล้วสบายใจจริงๆ คือคนที่เหมือนกับเสือ

ทุกประการ

 

ถึงแม้ว่าบางคนอาจจะไม่ค่อยชอบคนแบบตัวเองเพราะกลัว

จะทะเลาะด้วย แต่เสือออกจะแน่ใจว่าตัวเองไม่ทะเลาะกับคนแบบ

เดียวกันหรอก เพราะมัวแต่จะหลับใส่กันมากกว่า

 

เสือสอบใบขับขี่มอไซค์ผ่านแล้วนะ หลังจากขี่เถื่อนมาหลายเดือน

วันก่อนไปอบรมเสือนั่งอ่านข้อสอบเก่าทั้งคืนเลย เพราะล่าสุดที่สอบมา

ก็ประมาณปีกว่า (สอบใบขับขี่รถยนต์) คิดว่าน่าจะลืมเนื้อหาไปหมดแล้ว

ผลของการไม่ได้นอนทั้งคืนเลยไปหลับอนาถตอนอบรมที่กรมขนส่ง

แต่ก็สอบผ่านอยู่นะ ได้คะแนนเท่ากับครั้งก่อนเป๊ะ 49/50

 

สอบภาคปฏิบัติก็แอบกลัวเหมือนกัน เพราะตอนสอบรถยนต์

เสือสอบในสนามที่เรียน แล้วอะไรมันก็คุ้นไปหมด พอมาสนามสอบมอเตอร์ไซค์

ยากมากคือขับซิกแซกตามกรวย เสือว่าตัวเองชนกรวยเบี้ยวด้วยนะ

กับตอนขับขึ้นทางแคบ เสือมือสั่นมาก แต่ก็สอบผ่าน

 

จริงๆนะเสือว่าเสือภูมิใจกับเรื่องนี้มาก เพราะเสือชอบขี่มอไซค์

ก่อนมีรถเป็นของตัวเองก็ไปเช่ามาหัดขี่ จนแม้ทุกวันนี้เสือว่าเสือก็

ยังขี่ไม่คล่องเท่าไรตอนมีคนซ้อน แต่ถ้าขี่คนเดียวนี่เสือว่าตัวเองเทพมาก

ดูน่าหัวเราะนะ แต่เสือคิดว่าถ้าตัวเองยังเรียนอยู่ที่กรุงเทพต่อ

เสือคงไม่มีวันได้ขี่มอไซค์แบบนี้

 

ช่วงนี้เสือกลับมาทำงานคือเงินต่อจากที่เคยทำไว้เมื่อต้นปีล่ะ

งานคือเงินที่ว่าคืองานที่ทำแล้วได้เงิน และไม่ลำบากเสือมากเกินไป

ด้วยข้อจำกัดต่างๆทำให้เสือที่อยากได้เงินจนตัวสั่นไม่สามารถทำงาน

พาร์ททาม หรือ ขายของออนไลน์เหมือนที่น้องเสือทำอยู่

(เป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าแฟชั่น เก่งมากจริงๆ) หรือแม้แต่โป๊กเกอร์

ที่เสือรักมากก็ทำเสือพังกับการเล่นจาก 70000 มา 7000 ได้

เสือเลยต้องมุ่งหน้าสู่การทำงานผ่านเน็ต

 

 

เดี๋ยวๆ ไม่ใช่ขายตรงหรือ นั่งอยู่บ้านได้เงิน 2-3 หมื่นต่อเดือนนะ

แต่เป็นนั่งทำแบบสอบถามจากบริษัทวิจัยตลาด เค้าจะให้ค่าตอบแทน

เราเมื่อเราทำแต้มได้มากพอ ซึ่งมันก็ไม่ค่อยง่ายนัก เพราะเค้าจะค่อนข้าง

คัดกรองให้ได้ตรงตามกลุ่มเป้าหมายจริงๆ ถ้าขยันหน่อยนั่งทำสักประมาณ 1 – 2 ชม

ต่อวันก็จะได้รายได้ประมาณพันบาทต่อเดือน (นี่คือที่เสือทำได้)

 

ถึงจะไม่เยอะแต่มันก็เป็นเงินก้อนแรกๆที่เสือตั้งใจหามา

และนั่นทำให้เสือมีความสุขกับงานคือเงินของเสือมาก

เสือขอแปะลิ้งค์หน่อยแล้วกัน เค้าบอกว่าถ้าแชร์ลิ้งค์แล้วมีคนมาสมัคร

เพิ่มเสือจะได้แต้มน่ะ ดูขายตรงจริงๆ

 

http://th.ipanelonline.com/register?inviter_id=2691462

 

ส่วนเว็บอื่นๆก็มี globaltestmarket และ Toluna (ลองไปเสิร์ชดูได้)

 

เสือกับน้องที่ทำงานหาเงินอยู่ ชอบวาดอนาคตด้วยกัน เป้าหมายคือ

กูต้องรวย และรู้สึกแบบเดียวกันคืออยากรีบๆเรียนจบและทำงานเร็วๆ

จะได้มีเงินเยอะๆเสียที เออความจริงเสือกับน้องก็เรียนจบพร้อมกันนะ

น้องเสือปี 1 ตอนนี้เสือปี 3

 

เสือคุยกับน้องบ่อยขึ้นมาก ความจริงเราก็สนิทกันอยู่แล้ว

แต่เดี๋ยวนี้เริ่มแชทคุยกันมากขึ้น เวลาเจออะไรฮาๆก็ส่งให้ดู

เสือว่าน้องกับแม่มีอะไรเหมือนกันหลายอย่าง (เพราะอย่างนี้เลยมัก

จะทะเลาะกัน ฮา) เช่น เป็นคนเล่าเรื่องเก่งเหมือนกัน

สามารถเล่าเรื่องธรรมดาให้สนุกได้ ส่วนเสือนะเหรอ เสือเป็นพวกบ้าเกริ่น

ทำให้เรื่องเล็กดูเป็นเรื่องใหญ่ ความจริงเสือแค่เกริ่นนำเพื่อให้ประโยค

ต่อมามันไม่ทำร้ายใครต่างหาก

 

เสือชอบเวลาน้องเล่าเรื่องตลกให้ฟัง เพราะแม่งฮาน้ำตาไหลจริงๆ

แล้วมันจะบอกว่ารู้ไหมกูเล่าให้เพื่อนฟังไม่มีใครขำเลย มาเล่าให้มึงฟัง

เพราะรู้ว่ามึงต้องขำแน่ๆ เสือว่ามีไม่กี่คนหรอกที่ขำเรื่องเดียวกันกับเสือ

คนแรกที่เสือนึกออกคือน้องเสือนี่แหล่ะ เพราะเราทั้งคู่แม่งชอบเรื่อตลกร้าย

 

สำหรับทริปการไปเที่ยวจากการกลับบ้านของเสือครั้งนี้

เสือวางแผนว่าจะ ไปร้องคาราโอเกะของญี่ปุ่นที่พร้อมพงษ์

แลกเงินเตรียมไปญี่ปุ่นที่ราชดำริ กินข้าวห่อไข่ที่เซ็นทรัลเวิร์ล+ซื้อซิมไป

ใช้ที่ญี่ปุ่น และไปป้อมพระสุเมรุ

 

ทุกครั้งการวางแพลนไปเที่ยวของเสือมักไม่สำเร็จตามเป้า

เนื่องด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง แต่ครั้งนี้สำเร็จครบถ้วน น่าภูมิใจมาก

 

ว่าแต่เหนื่อยโคตรๆเลยว่ะ

 

เสือได้วางแพลนการเที่ยวไว้ดิบดี ตั้งแต่ลิสเพลงที่อยากร้องคาราโอเกะ

(อัดอั้นตั้นใจมานาน เพราะอยู่หอร้องดังไม่ได้ เพื่อนกลัวหมด)

สายรถเมล์ที่ต้องนั่ง ไปจนถึง เวลาที่ต้องใช้เพื่อมุ่งทำยอด

 

แต่เสือลืมไปอย่างคือ แผนสำรอง

 

มันเน่าหนอนมากกับเรื่องนอกแผนเช่น

  • ร้านเสื้อผ้าที่อยากช็อปไม่เปิด เลยไปเสียเที่ยวเปล่าๆ
  • ซื้อซิมรอคิวยาวเป็นหางว่าว รอเป็นชั่วโมงแผนเวลาป่นปี้หมด
  • รถเมล์ที่จะขึ้นกลับตรงป้อมพระสุเมรุเพื่อไปสยามไม่มี ทำให้ต้องเดินไปตามถนนพระสุเมรุ ผ่านแยกบางลำพู เข้าไป ถนนจักรพงษ์ ข้ามถนนมั่วๆไปถนนตานี (ตอนเสิร์ชชื่อถนนตามป้ายที่บอกไว้ข้างหน้า เสืออ่านโง่ๆเสิร์ชเป็นถนนสาลี เลยอ่าวถนนสาลีอยู่หาดใหญ่ไม่ใช่เหรอวะ) เข้าถนนตะนาว ไปแตะๆถนนข้าวสารนิดหน่อย (คนเยอะเกิน เลยไม่เข้าไปลึก) แล้วก็โผล่มาที่ถนนราชดำเนินกลาง
  • อุปสรรคยังไม่หมด เพราะสายที่จะขึ้นผ่านสยามไม่มาซะที เลยขึ้น 511 ไปลงประตูน้ำ เพื่อไปขึ้นสาย 2 ไปเซ็นทรัลเวิร์ล ปรากฎสัสเอ้ย รถไม่มาซะที เสือเลยเดินจากประตูน้ำไปเซ็นทรัลเวิร์ล แล้วเสือก็เป็นพวกเดินไม่ได้ด้วย

 

ถึงเสือจะชอบกรุงเทพ แต่มีหลายส่วนในกรุงเทพที่เสือไม่ค่อย

ถูกโรคด้วยเหมือนกัน ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุเคยหลง หรืออะไรต่างๆนานา

เช่นบางนา (ทำให้เสือไม่มีปัญญาไปตลาดรถไฟศรีนครินทร์สักที)

มีนบุรี (ถึงจะใกล้บ้านก็เถอะ) เซ็นทรัลลาดพร้าว (คนเยอะและเสือไป

บ่อยจนเบื่อ) อนุสาวรีย์ชัย (คนเยอะและมีเกาะมากไปจนเสือขี้เกียจเดิน

ประกอบกับเคยไปอัดกับคนที่แห่ขึ้นรถเมล์คันเดียวกัน) และขอเพิ่มไปอีกที่

คือถนนเพชรบุรี ถนนราชดำริ ละแวกแพลตตินัมและประตูน้ำ

(เดินจนคิดว่าชาตินี้จะไม่มาเดินแถวนี้อีกแล้ว)

 

เสือเก็บแมวตัวนี้ที่ terminal 21 มาเพราะมันทำให้เสือนึกถึงการ์ตูน

เรื่องเกมเทวดา

7a78d449e24e372bac0a78203de91a88.jpg

ห้างทีเสือชอบมากที่สุดห้างนึงคือ terminal 21 เพราะเสือจำได้ว่าดีใจ

แค่ไหนตอนมันสร้างเสร็จ เพราะนั่นหมายความว่าเสือไม่ต้องไปนั่งรอแม่ที่

exchange tower ที่มีแต่เซเว่นที่พอเยียวยาใจเสืออีกต่อไปแล้ว ตอนอยู่

มอห้าเทอม 2 เสือเดินเล่นในห้างนี้จนเปื่อยไปหมด 

 

เอาจริงๆนะ ถึงปากบอกไม่ชอบที่โน่นที่นี่ แต่เสือว่า

เสือก็ยอมที่จะไปเดินไปกลับประตูน้ำเซ็นทรัลเวิร์ลหลายๆรอบนะ

ถ้ามันทำให้เสือได้อยู่บ้านนานขึ้น

bf70eb5b304db58a5698e61577d4aee0.jpg

เสือแทบไม่ได้มาเซ็นทรัลเวิร์ลฝั่งถนนราชดำริเลย ตอนยืนอยู่ตรงลานกว้างๆ

แล้วมองไปรอบๆ รู้สึกตัวเราแม่งโคตรเล็กท่ามกลางเมืองใหญ่จริงๆว่่ะ

a80e684627776299ecf9424c79b67ba2.jpg

 

 

ถึงความผิดแผนจะทำให้เสืออารมณ์บูดหน่อยๆ แต่ก็มีสิ่งที่ดีเกินคาด