seaukun

 

เพลงเพราะดี the winner takes it all - ABBA (เสือรู้ว่าเค้าดังนานแล้ว แต่เสือเพิ่งฟังTT)

ขอโทษเถอะนะ เสือชอบคำว่าพรมเช็ดเท้าที่หมายถึงพรหมลิขิตมากสุดๆ (ยกเครดิตให้เพื่อนประถม)

คือเมื่อปีก่อนตอนเวลาเถือกเดียวกันนี้ เสือเป็นเด็กเข้าใหม่มีพี่มารับน้องเสือๆ

แต่ตอนนี้เสือกลายเป็นพี่แล้ว เสือก็ไปรับน้องมั่ง

ตอนแรกๆก็เขินนะ แต่ไปๆมาเสือก็สนุกดี (มันคงเป็นธรรมดา)

 

รู้ป้ะ เสืออยากจะเช็คดวงตัวเองจริงๆเลย คือว่ามีการจับน้องรหัสกัน

โดยให้พี่ๆเขียนโพสต์อิทไปแปะบนบอร์ดให้น้องไปหยิบ ใครหยิบของใครก็เป็นน้องคนนั้น

เสือก็วาดรูปเถื่อนๆลงไป วาดตัวยิ้มของ Nirvana ไป เผื่อมีน้องชอบ Nirvana เหมือนกัน คึๆ

แล้วน้องคนที่หยิบของเสือไป เค้าเห็นเสือ เค้าก็บอกว่าโขดคุ้นหน้าเสือ เสือก็พยายามเค้นหัว

ว่า เราเคยเจอกันที่ไหน ปรากฏว่า เสือกับน้องเค้าเคยอยู่โรงเรียนประถมเดียวกันมาก่อน

(พรมเช็ดเท้าชัดๆ) น้องเค้าน่ารัก เสือชอบน้องมาก

 

นิดนึง เมื่อก่อนตอนประถมเสือชอบขลุกตัวกับคนอายุน้อยกว่า อย่างเพื่อนของน้องเสืออะไรงี้

แต่พอโตขึ้นเสือต้องอยู่กับคนอายุมากกว่าเป็นส่วนใหญ่ ก็เลยว่า การมีรุ่นน้องแบบนี้ ถือว่าเป็นการ

ปรับตัวให้เข้ากับคนเด็กกว่าแล้วกันนะ ดีแท้

 

.....................

มาเรื่องอื่น เมื่อก่อนเสือไม่ค่อยนั่งมอเตอร์ไซค์นะ เพราะว่าเสือกลัว

แต่ตอนนี้ต้องนั่งบ่อยเพราะมันสะดวก ไม่ต้องเดินเยอะ (คือถ้าไม่นั่งเสือก็ต้องเดิน)

แต่เสือถูกเสี้ยมสอนว่า ต้องนั่งคร่อม จะปลอดภัยกว่า เสือก็เลยนั่งคร่อมมาตลอด

ไม่ว่าจะใส่กระโปรงหรือกางเกง (ปกติก็กระโปรงนักเรียน เสือใส่ยาวอยู่แล้ว)

แล้ววันหนึ่ง เสือเพิ่งกลับจากโรงเรียนก็ไปนั่งมอเตอร์ไซค์ แต่ตอนจะคร่อมมันกระโปรงดันไม่เป็นใจ

คือมันตึงพอดี เพื่อไม่ให้ดูดันทุรัง เสือก็เลย นั่งหันข้างที และได้ค้นพบว่า

"เห้ยย นั่งแบบนี้มั่งเจ๋งว่ะ"

การค้นพบใหม่ หะๆๆๆ

แทรกๆ เสือว่าถุงมือนิ้วขาดของพี่วินเท่ดีนะ น่าจะซื้อถุงมือมาตัดนิ้วใส่บ้าง

..............

สัปดาห์นี้เสือคงวุ่นวายทั้งสัปดาห์เลย แต่คงจะสนุก

พรุ่งนี้เสือต้องไปรับน้องอีกห้อง ไปจับฉลากน้องรหัสด้วยวิถีเดิมล่ะ

น้องคนนึงเสือเห็นว่าเกิดวันเดียวกับเสือ ปีเดียวกันด้วย (เสือเกิดปลายปี แล้วดันเรียนเร็ว

รุ่นน้องที่เข้ามาใหม่เลยมีแก่กว่าเสือสักหนึ่งในสาม) เสือเล็งน้องเค้าอยู่อ้ะ หึๆ

(เสือเป็นพวกเชื่อเรื่องวันเกิดอะไรเถือกนี้)

เออ เสือว่า คงไม่มีอะไรแล้วล่ะ เสือพอก่อนแล้วกัน

....................

เสืออยู่ในโหมด

โง่

หะๆๆๆๆ

.......................

ปล.วันนี้เข้าหอประชุม เสือโคตรฮา นั่งขำท่าหลับแต่ละคน มีเอนหัวพิงพนัก

อ้าปากหวอ เท้าคาง นั่งนิ่งๆแต่หัวโยกเยก แต่ไปๆมาๆ เสือก็หลับตาม (อ่าว)

credit : rage maker

เสือขอแปะเพลงหน่อย เสือเพิ่งไปดู street dance 2 มาวันนี้

ก็ถือว่าเป็นหนังเต้นที่สนุกเรื่องหนึง และเป็นหนังเต้นเรื่องแรกที่เสือได้ดูเต็มๆ

ตอนไปดูเรื่อง Avangers เสือเห็นตัวอย่างเรื่องนี้แล้วคิดกับน้องว่า เจ๋งว่ะ

น้องเสือเป็นคนชอบเต้นมาก สนใจเรื่องเต้นแบบโน้นนี้ ตอนดูหนัง น้องเสือก็จะ

บอกว่า ไอ้ท่าแบบนี้มันเป็นแนวไหนๆงี้ เสือก็อ๋อๆ (ไม่รู้เรื่องหรอก)

แต่เสือคิดว่าสิ่งที่เสือได้จากหนังเรื่องนี้คือ เสือต้องเปิดโลกทัศน์ใหม่ในการฟังเพลง

เพราะเสือเคยบอกว่า เสือไม่ชอบเพลงแดนซ์ อิเล็กโทร เทคโน แต่พอมาดูหนังเรื่องนี้แล้ว

เสือว่า ต้องไปหัดฟังเพลงพวกนี้แล้ว แถมมีพวกเพลงละตินเข้ามาด้วย เสือล่ะหลงรักเลย

เพราะตอนนี้เสือไถไปเรื่อยแหล่ะฟังเพลง (น้องเสือชอบฟังป๊อปแดนซ์ แต่ชอบบอกว่ากูร็อก

เสือก็จะ "อะไรๆ เมิงไม่ฟังร็อก" แล้วก็ทะเลาะกัน ฮะๆๆ)

เมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อนบ้าเมทัลกับอัลเทอร์เนทีฟมาก ประมาณเดือนก่อนบ้าฮาร์ดร็อก

ตอนนี้เสือมาฟังพวกคลาสสิกร็อก (ก่อนหน้านี้ไม่คิดว่าตัวเองจะฟัง)

กับเพลงยุค 80's และก็คงตามพวกแดนซ์ไปในไม่ช้า

โอเคๆ เสือพอเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะพล่ามนาน

.

เสือมาเรื่องนี้บ้างดีกว่า เสือล่ะ อยากจะอ๊ากไลฟ์จูเนียร์แลนโดะ 32# จริงๆ

คือว่าเคโงะเด่นมากๆ แต่ขอโทษที่เสือแคปได้น้อย ออกกล้องบ่อยแต่มือเสือตามไม่ทันจริงๆ

 

ชอตแรกๆ เรอะเข้มนะตัวเอง

จริงๆนะ เสือว่าเรอะกับเจ้าเคย์หน้าไม่เปลี่ยนไปจากตอนที่เป็นสโนวปริ๊นท์ใหม่ๆเลย

แต่นิดนึง เคย์หล่อขึ้น ก๊ากๆๆ

 

เคโงะ น้อง น้องฟู คาโอรุ ริวอิจิ

และก็เคโงะ ท่านี้เหมือนเทพเลยฮะๆๆๆ

ตอนแรกเสือก็ไม่ค่อยคุ้นกับผมสั้นเคโงะเท่าไรนา แต่ไปๆมาๆ เคโงะตัดทรงอะไรก็หล่อไปหมดแหล่ะ

เอาไปอีกแคป ยิ่งประจักษ์ถึงความหน้าตาดีของเคโงะ ก๊ากๆ

แต่เสือติดใจทรงผมเคโงะตอนเดือน11 ปี53มาก ตอนนั้นเสือคิดอยากให้ช่างตัดผมตัดทรงนี้ให้

เผื่อจะหล่อตาม แต่พอส่องกระจกดูตัวเองแล้ว เออปลงเหอะ

 

เฮ้ยยย เสืออยากพูดถึงไดจัง เสือดูเทปนี้แล้วเสือคลั่งไดจังมากๆ ปกติไดจังจะอยู่แถวหลังๆ

ที่เสือส่องแทบตาหลุด แต่ครานี้ โอย พูดแล้วปลื้ม

ไดจังคนสวยของเสือ สวยที่สุดเลย แต่อืมมม ไลน์ไดจังนี่เปลี่ยนบ่อยนา

เมื่อก่อนอยู่กับวาคิยามะ แต่ช่างเถอะ เริ่องไลน์เอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้อยู่แล้ว

 

เคนจัง น้องโตขึ้นเยอะมากกกก เอาจริงๆนะ ความจริงเคนจังก็อายุไม่ได้ต่าง

อะไรจากเสือมาก ห่างกันแค่สองเดือน แต่เสือดันเกิดปลายปี ก็เลยกลายเป็นว่า

เกิดคนละปีกับน้องเค้า เสือก็เลยเรียกว่าน้องมาตลอดเลย

เคนจังหล่อขึ้นเยอะมาก และน้องเค้าเองก็คงคิดแบบนั้น คึๆ

เสือพูดถูกนะ หิๆ

และเสือก็ยังไม่จบกับไดจัง โฮก พอเก็นไดจังคนสวยแล้วคิดถึงทัคมาก

เสือขออีกแล้ว เสือคิดถึงทัคจริงอะไรจริงทุกทีเวลาเห็นไดจัง

 ก็คงอารมณ์เดียวกับเวลาเห็นเคโงะแล้วคิดถึงริคิโตะเนาะ

ขอโทษนะเคโงะ เสือแคปได้แค่นี้จริงๆ

 

โฮก คิดถึงท่านี้ ท่าตอนที่เคโงะกับริคิโตะเต้นผิดพร้อมกัน (เอามันเข้าไป)

 

อันนี้จะให้ดูอะไร เสือไม่ได้คิดไปเองใช่ไหมว่าเสื้อไดจังเค้าโค้งตามเอว

เสือพูดเฉยๆนะ คิดเฉยๆด้วย -.,- ฟืดดด

มุมกล้องเจ๋งดี หล่อ

น้องเสือ เสือไม่ได้พูดถึงน้องเลย น้องเก๊กมากๆ แต่ยิ่งเก๊กน้องก็น่ารัก เสือล่ะเอ็นดู

อะมุกับคาโอรุ อันนี้เค้าใกล้กันเองหรือเป็นมุมกล้องนะ คึๆ (เสือนี่จิ้นมั่วไปทั่ว)

เคโงะ

^อะมุหล่อ คึๆ

น้องเสือทำหน้าแปลกๆ แต่ที่เสือแคปมา เพราะชอตต่อไปน้องจะอ้าปากเบี้ยว

เสือเลยว่า ชอตนี้โอกว่า ฮะๆๆ

จบอย่างสวยงามที่สุดในสามโลก \m/

.......................

เสือขอพล่ามอะไรหน่อยสิ (อัพเดต ตอนนี้ฟัง Led Zeppenlin อยู่ อิอิ)

พอโตขึ้นยิ่งช่วงๆนี้ด้วย เสือพบว่าหลายอย่างที่เสือปลูกฝังตัวเองมา มันไม่ใช่

คือว่า เสือเป็นคนที่ชอบตีกรอบให้ตัวเองว่า ตัวเองเป็นคนอย่างไร และต้องแสดงท่าทางแบบนั้นออกไปด้วย จนบางครั้งกลายเป็นว่า หลอกตัวเองว่าตัวเองชอบ แท้จริงแล้ว ไม่ได้ชอบ แต่อยากให้ชอบ ไปเรื่อยๆเสือก็ชิน จนไม่ได้กลายเป็นว่าฝืนตัวเองอะไร แต่พอมาเจอสิ่งที่ตัวเองชอบแต่ไม่ได้อยากให้ชอบ เสือก็จะสับสนเอง

กรอบที่เสือสร้างเอาไว้มันน่าจะหายไปได้แล้ว เสือควรจะทำตามในสิ่งที่ตัวเองคิด เพราะว่าการที่สร้างภาพให้ตัวเองแบบนี้ มันทำให้เราลืมไปว่า ตัวเองเป็นคนอย่างไรกันแน่ และขาดการเข้าใจในตัวเอง (ตรงนี้แย่มาก เพราะขนาดเรายังไม่เข้าใจตัวเอง เสือว่าไปไหนก็จบเห่กันหมดแล้ว) แต่เสือก็คิดได้ว่ามีวิธีง่ายๆ ที่จะเรียกความมั่นใจตัวเองออกมา คือการแต่งนิยายให้ตัวเองเป็นตัวเอก แต่งเกี่ยวกับอะไรก็ได้ แล้วสร้างสถานการณ์ต่างๆตามใจ แล้วตัวเองจะตอบได้เองว่า ถ้าเจอเรื่องแบบนี้ เราจะทำอย่างไร จนเราจะเข้าใจตัวเองจริงๆ

 

 

คนเราเติบโตขึ้นทุกวัน มันเป็นเรื่องจริง จริงๆนะ

แต่ละวันมีเรื่องไม่ซ้ำกันเกิดขึ้น มันก็เข้ามาในหัวตลอด

ก็ยกเว้นแต่เรื่องที่น่าสนเอาไว้คิดถึงแล้วกัน เรื่องอื่นเอาไว้คิดเผื่ออยากขำๆ

-----------------------------------------------------------

ตอนนี้สารภาพว่าคำติดปากเสือคือคำว่า"พ่อง"

โอเค เสือเข้าใจดีว่ามันเหยิบเคยหยาบคาย เสือไม่รู้ว่าคำนี้มันเกิดนานยังนะ

เรื่องมันเริ่มเมื่อวันหนึ่งเสือนอนหลับกลางวันลามไปตอนเย็นอยู่ในห้อง

เวลาประมาณห้าโมง เด็กแถวบ้านก็ออกมาวิ่งเจี๊ยวจ๊าว รบกวนคนนอนหลับ

(ถามเสะ ว่าใช่เวลานอนหรือเปล่า) เรียกชื่อคนนั้นคนนี้ จนเสือแทบจะจำได้แล้ว

ว่ามีใครในหมู่บ้านบ้าง

เด็กๆแถวบ้าน : นี่...(ชื่อเพื่อน) นี่... นี่... นี่... นี่... นี่ๆๆๆๆ

เสือ : (ตวาด) เห้ยยย บ้านติดหนี้ไงวะ?!!! หนี้อยู่ได้ (แล้วลดเสียงลง) คนจะหลับจะนอน 

เด็กๆแถวบ้าน : (ตะโกนขึ้นมา) พ่อง!!!

อะไรนะ เมื่อกี้ด่าเสือว่าอะไรนะ

หลังจากไปค้นคว้าที่มาของคำ เสือกลับเลิกโกรธเด็กพวกนั้น และมองว่า

"นี่มันเป็นศัพท์ที่เหมาะกับตัวเรา"

.....

แต่จริงๆนะ เสือทราบว่ามันไม่เหมาะจะไปปาวๆว่าเสือติดคำนี้เท่าไร

เพราะมันก็มีเหตุการณ์ไม่น่าชื่นชมเกิดหลังจากนั้น

วันนั้นเสือไปรับน้องที่เข้าโรงเรียนใหม่ๆ แล้วระหว่างเดินข้ามซอยในโรงเรียน

มีรถคนหนึ่งผู้ปกครองขับผ่านมาพอดี เกือบชนเสือที่ยืนอยู่กลางถนน

เสือก็เลยหลุดปากตะโกน "พ่อง" ใส่รถ

ก่อนจะนิ่ง นี่กรูพูดอะไรออกไป

เออ เสือว่าเสือทำภาพลักษณ์นักเรียนโรงเรียนรุ่นพี่ที่ลูกเค้ามาศึกษาล่มจมห่มเหวไปแล้วล่ะ

โอเย

.....

มาๆ แคปเด็กๆบ้าง กำลังคึก

เริ่มเมดเล่ย์กับ yuuki 100% สังเกตุน้องเสือนะ

ข้างๆฟูมะ น้องเต้นเก๊กมาก ฮะๆๆ น่ารักสุดขีด เสือชอบ น้องมีเยอะดี น่ารัก

ซูมใกล้ๆ

ย่อต่ำกว่าใคร น้องน่ารัก

อันนี้ รุ่นพี่จัมพ์ ยูโตะ กับ เหล่า บากาเระ

อยากจะกรี๊ดดังๆให้จูริ หล่อได้อีก

ตอนแรกคิดว่าจะใช้คำว่ายิ่งโตยิ่งหล่อนะ แต่ไปๆมาๆ เสือว่าเค้าหล่อเหมือนเดิมมากกว่า หิๆ

คนนี้สิ ยิ่งโตยิ่งหล่อ

ตอนเด็กๆน่ารัก ใส ยิ้มหวาน (งื้อออ)

ยิ่งโตยิ่งผอม ฮะๆๆ (โดนถีบ)

เสือบ่นหน่อยสิ ใครออกแบบชุดบากาเระให้ลูนะ ใส่แล้วดูอวบจริงอะไรจริง

อันนี้จัดไปเป็นคู่ๆ เด็กชุดแดง วิ้ววว

อยากจะชม เคย์แก้มป่องน่ารัก

ขอโทษนะยูมะคุงTT เสืออยากแคปไดจังกับวาคิยามะ

มาดูเด็กๆชุดดำมั้ง

อ๊าก แคปติดชิสุยะด้วย เสือส่องตาแทบหลุด

(ขอโทษที แคปอรันไม่ติด ฮือ)

แล้วต่อด้วยเสื้อแดง

อะมุ กับ น้องคาโอรุ น่ารักๆๆๆ

แล้วก็ไปเหลือง (เอ๊ะ เสือไม่ได้ต้องการอะไรทั้งสิ้นนะ)

เสือล่ะรักริวจริงๆ ยิ้มเมื่อไรโลกก็สดใสเมื่อนั้น

ติดชิสุยะตามเคย เสือล่ะลำเอียง ริวน่ารักทั้งคู่

ไดจัง กับ ไดจัง

ทำท่าเหมือนกำลังหาเสียง ไดจัง ฮะๆๆ เซจังยิ้มน่ารักเนอะ

Jr. ni Q น้องแก้มป่อง

เสือว่าตอนโตน้องคงแก้มป่องแบบนี้ล่ะ น่าเอ็นดูแท้ คาโอรุ

รินรินเสียงแตกแล้ว กริ๊ หล่อ หล่อมาก

รินรินนี่อายุเท่าน้องเสือเลยนะ ปีนี้ก็สิบสี่แล้ว แต่ดูไม่โตเท่าไร น่ารัก

สัมภาษณ์น้องฟู น้องฟูนี่พอตัดผม มองไกลๆ น้องดูแมน

พอมองใกล้ๆ แบ๊ว.. น่ารักอ้ะ

แล้วน้องก็ไปเฮดโดะสปรินท์ โชว์เมพ (เออ เสือไม่คิดว่าน้องจะผมร่วงตอนโตนะ เพราะมีคนหนึ่ง

ที่เสือรู้จักเค้าเล่นบีบอยหัวไถ แล้วมีปัญหาเรื่องผมไม่ขึ้น เสือหวังว่ามันไม่มีทางเกิดกับน้องฟูนะ)

โอ๊ะ ไม่

ล้มแบบนี้ ให้พี่เค้าไปพยุงนะจ้ะ (หาช่องทางเชียว)

credit : weibo
upload : myultraman @ www.jefamily-thailand.com

.........

ช่วงนี้เสือว่าอากาศหนาวแล้วนะ เสือวิกฤตขั้นหลบห้องนอนแม่ที่มีแอร์

มานอนห้องหนังสือพัดลมเป่าเลย แต่นอไม่ค่อยหลับหรอก พื้นมั่งแข็ง

.........

เสือว่า บางครั้งเราชอบปล่อยให้เวลาเป็นตัวเปลี่ยนแปลงเรื่องราว

มันถึงมีคำว่า เดี๋ยววันนั้นก็ดีเอง เดี๋ยวมันก็จัดการปนเปกันลงตัวเอง

แบบนี้มันผิดไหวเหรอ เสือไม่รู้สิเนาะ เพราะเสือก็ทำบ่อยเหมือนกัน

เวลาอยู่กับคนนอก เสือชอบปิดตัว หรือไม่ก็ต้องแล้วแต่อารมณ์ บางวันเสือก็คึก

เป็นบ้าไปเลย บางครั้งอยากอยู่คนเดียว แต่บางครั้งก็บอกว่าอยู่คนเดียวไม่ได้

เดี๋ยวฟุ้งซ่าน ไม่เป็นไรหรอก เสือต้องใช้คำว่า เดี๋ยวเวลาก็พาให้มันดีเองเนอะ

.......

เห็นหลายคนเปิดเทอมแล้ว โรงเสือเปิดช้าเอง พอเข้าเดือนมิถุนา กรกฎา แบบนี้ดีจัง

เพื่อนเสือสองคนที่อยู่ต่างประเทศจะกลับมาแล้ว พอเวลาเค้าไปอยู่ไกลๆ เราก็ต้องการเค้ามากกว่าใคร

เสือ่ะสงสัยจริงอะไรจริง ว่าทำไมสิ่งที่สำคัญของเราไม่เคยอยู่ใกล้ตัวนานเท่าที่พอ

 

วันนี้เสือว่างจัด แม้การบ้านจะเหลือเยอะ

แต่เสืออุทิศตัวไปกับการดูหนัง สองเรื่อง

เรื่องหนึ่งก็คือ นางฟ้าชาร์ลี เสือคิดว่าทุกคนคงรู้จักมั้ง

เสือชอบมากตอนเด็กๆ ดูมันทุกวัน จนแผ่นเสีย - -

วันนี้ช่องหนังมันเปิด ก็เลยนั่งดูจนจบ

อีกเรื่องก็คือ ATM เออรักเออเร่อ

แต่ที่เสือแปะเพลง มันเป็นเพลงตอนจบของนางฟ้าชาร์ลี

Bilnk182 all the small things

http://movie.mthai.com

เป็นหนังค่าย GTH ที่ดังมากๆๆๆ ถ้าจำไม่ผิดนะ ทำรายได้สูงกว่ารถไฟฟ้ามาหานะเธอด้วย

ค่าย GTH สำหรับเสือ เป็นค่ายที่ทำหนังออกมาสนุก เจ๋ง และดี

ถ้าเป็นเรื่องที่ชอบๆเลย ก็คงมี แฝด (หนังผีที่ดีที่สุดที่เสือเคยดูมา) รถไฟฟ้าฯ

แก๊งชะนีฯ วัยรุ่นพันล้าน season change

แต่ส่วนใหญ่เรื่องดังๆ อย่างรถไฟฟ้า ซัคซี้ด อย่างนี้เสือไม่ได้ไปดูในโรงหรอก

เหมือน ATM เหมือนกัน เพราะเสือชอบหลอกตัวเองว่า เสือไม่ดูหนังรัก

(หลอกไปก็เท่านั้น ตอนนี้ติดหนังแนวรักๆ แทบโงหัวไม่ขึ้น)

.

เสือเกริ่นพอแล้ว

มาเข้าเรื่องดีกว่า เสือเพิ่งดูเรื่องนี้ไป ไม่นาน เสือไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหนังเรื่องนี้

ถึงดัง และทำรายได้ได้สูงส่ง

เรื่องย่อ (เครดิต : gth.co.th)

เรื่องย่อภาพยนตร์เรื่อง ATM เออรัก เออเร่อ

เสือกับจิ๊บพนักงานธนาคาร JNBC แอบลักลอบคบกันเป็นเวลาเกือบ 5 ปีโดยที่ไม่มีใครรู้ เพราะธนาคารนี้มีกฎเหล็ก “ห้ามพนักงานเป็นแฟนกัน”
ความอดทนมันมาถึงขีดจำกัดตรงที่ว่าถ้าจะแต่งงาน ใครซักคนก็ต้องยอม “ลาออก”
...แต่งานนี้ไม่มีใครยอมลาออกง่าย ๆ ...จนกระทั่งเกิดเหตุไม่คาดฝัน เมื่อตู้เอทีเอ็มที่ชลบุรีเกิด ‘เออเร่อ’ จ่ายเงินเกินไป 130,000!!!
คู่รักจึงต้องกลายมาเป็นคู่แข่ง ในเดิมพันไล่ล่าตามหาตัวมือมืดที่ได้เงินเกินไปจากเอทีเอ็ม ...โดยมีเงื่อนไขว่าใครตามเงินได้ครบก่อน อีกฝ่ายต้องยอมลาออก!
สงครามระหว่างหนุ่มสาวออฟฟิศคู่นี้จึงเริ่มต้นขึ้นโดยมีตำแหน่งหน้าที่การงานเป็นเดิมพัน!!

.

.

มีสปอยด์จ้ะ

จากที่ดูมา สิ่งที่โดดเด่นคือการเรียกเสียงฮา ที่ใช้รูปแบบหนังเป็นแบบการ์ตูน

คือตัวละครจะมีการแสดงท่าทางและสีหน้า โอเวอร์เกินจริง โดยเฉพาะนางเอกของเรื่อง

และความแปลกใหม่อีกอย่างคือ เสือไม่ค่อยได้ดูหนังที่พระเอกบนางเอกรักกัน เป็นแฟนกันมาตั้งแต่ต้น

แบบนี้เท่าไร

สิ่งอีกส่งที่แสดงให้เห็นชัดคือ สัญชาตญาณ และ นิสัยส่วนลึกของคน

รวมไปถึงการกัดจิกสังคมเล็กน้อย เกี่ยวกับ ความโลภเงิน และการแปะโฆษณาเต็มไปหมด

เรื่องสำคัญ ยกตัวอย่างคือ เรื่องเงิน

โดยดูจากการที่ทุกคนรู้ว่า ตู้เอทีเอ็มกดเงินเพิ่ม ทำให้แฟนบอลทั้งสนามลุกฮือกันไป

(นักบอลออกมางง คนดูหายไปไหนหมดฟะ) อำนาจของเงินก็ยังคงสามารถบังคับคนเราได้เสมอ

ซึ่งเป็นเรื่องจริงที่ปฏิเสธไม่ได้

รวมไปถึงการที่พระเอกกับนางเอก คือเสือกับจิ๊บที่พยายามแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

เพราะกลัวที่จะต้องลาออกจากงาน จนกระทั่ง เสือเกิดคำถามขึ้นระหว่างดูว่า พวกเขาเป็น

แฟนกัน และ รักกันจริงๆหรือเปล่า แต่คำถามนั้นหมดไปเกือบครึ่ง เมื่อเสือมานั่งคิดดีๆว่า

ถ้าคนไม่รักกันจริง มันจะรู้ทันกันแบบนั้นเลยเหรอ (เป๊ะทุกชอต)

จิ๊บ เป็นตัวแทนของสาวทำงาน ที่บ้างาน ชอบเอาชนะ จู้จี้จุกจิก ชอบเก็บรายละเอียด

และค่อนข้างที่จะคิดแต่เรื่องของตัวเอง ซึ่งคุณไอซ์แสดงดีมากๆ ทำให้คนดูแอบหมั่น

ไส้ไปได้เลย

ส่วนเสือ เป็นคนที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนที่กดเงินไป ทำให้รู้สึกเห็นใจมากกว่าที่จะมองว่า

เขาเป็นคนผิดที่ต้องมาตามเงินคืน ซึ่ง เสือเชื่อว่า คนส่วนใหญ๋คงจะอยู่ฝ่ายเสือ ที่เข้าข้าง

คนที่เอาเงินไป แต่เสือก็ต้องต่อสู้กับความรู้สึกอยากเอาชนะของตัวเอง และความรู้สึกเอาชนะ

นั้นเป็นสิ่งที่พนักงานธนาคารอย่างเขาต้องควรทำอีกด้วย

ถึงเรื่องจะดำเนินมาด้วยความฮา สารพัดฮามากมาย ที่เต็มไปด้วยรูปแบบการ์ตูนที่เสือเอ่ยไป

ตอนต้น ทั้งการทวงเงินคืนด้วยวิธีที่ตามชีวิตจริงเค้าคงไม่ใช้วิธีเล่นๆแบบนี้ (เสือพระเอกปลอมเป็นตำรวจ

เสือล่ะสงสัยจริงๆว่าชุดตำรวจเค้าหามาใส่ง่ายแบบนี้เลยหรือ) (เสือเหมือนกัน งง ฮ๋าๆๆ)

แต่สุดท้าย ก็ต้องลงเอยด้วยความจริงจัง เพราะปัญหาที่เกิดขึ้น แม้จะสนุกสนานในสายตาผู้ชมแค่ไหน

แต่ปัญหามันก็ยังเป็นปัญหา ที่คนผิดก็ต้องผิด

จิ๊บที่ไม่ได้ผ่านการมองโลกตามมุมมองของคนที่เอาเงินส่วนที่เกินไปอย่างเสือ ในตอนแรก

ไม่สนใจจิตใจของพวกเขา ถึงจะนึกมาได้ในวินาทีสุดท้าย ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ก็เลยผิดใจกับเสือ

ที่คิดว่าจิ๊บมัวเอาแต่กลัวแพ้ และก็เลยทะเลาะกันเรื่องที่ไม่ยอมแต่งงานกันในที่สุด

แต่สุดท้ายก็เข้าใจกัน เสือชอบประโยคของพระเอกมาก ที่เปายิงฉุบแล้วบอกว่า

"ในชีวิตนี้ จิ๊บเป็นคนเดียวที่เราจะยอมแพ้ " (ประมาณนี้) เพราะเรื่องนี้ไม่อาจเรียกได้ว่า

เป็นหนังรักเต็มรูปแบบเท่าไรนัก แต่บทสรุปของความรัก ก็คือการที่ต่างฝ่ายตามยอมให้กัน

ไม่ใช่มาแข่งขันกัน เพราะคำว่าแข่งขันทั่วไป ผู้ชนะกับผู้แพ้ ความรู้สึกไม่ได้จบลงอย่างมีความสุข

.

แต่ท้ายสุดจริงๆ จิ๊บยังคิดอยู่หรือเปล่าว่า คนที่เอาเงินไปเป็นคนผิดที่ทำให้เสือกับจิ๊บ

ไม่ได้แต่งงานกันในตอนแรก แต่นั่นเป็นส่วนนิดในเรื่องที่เสือสงสัย

ข้อสงสัยที่เสือว่าคือ

1.จระเข้มันเอามาเลี้ยงง่ายแบบนั้นเลยเหรอ และโรงพยาบาลที่เอาเข้น้อยไปรักษา

มันเป็นโรงบาลคนไม่ใช่เหรอะ

2.ก๊อบผลักแม่เพื่อไปหาแฟนโดยไม่คิดอะไรแบบนั้นได้เหรอ (เสริม ก๊อบน่ารักมากๆ

ชอบมุกกินกระดาษบอกว่าเป็นหมากฝรั่ง)(ก๊อบแสดง ให้อารมณ์คล้ายๆ เพลินในรถไฟฟ้าฯ)

3.โจ๊ก โซคูล โผล่ออกมาทึ เหมือนเป็นแค่ตัวเรียกเสียงหัวเราะ ยังดีที่ตอนท้ายๆมีบทให้สำคัญ

แต่มีหลายๆฉากที่ชอบ มีมากๆ ดังนั้นเสือขอเหมารวมก็ได้ว่าทั้งเรื่อง

ส่วนตัวละครที่ชอบมากเป็นพิเศษ ก็คือ แจ๊ค แฟนฉัน และ น้องที่ขายปืนลม

(ฉากนั้นฮามาก เสือหัวเราะน้ำตาเล็ดเลย)

ตัวละครทุกตัวแสดงดี ทำให้คนดูมีความรู้สึกร่วมได้

ถึงหนัง บทจะไม่มีความสมจริงในบางเรื่อง แต่ก็เป็นหนังที่คลายเครียด ทำคนดูยิ้มได้

เสือว่า บรรลุจุดประสงค์หนังแล้ว แค่นั้นพอ

รวมๆแล้ว เสือพูดอีกครั้งว่าไม่แปลกใจที่หนังเรื่องนี้โด่งดังไปทั่ว ทำรายได้มหาศาล

ปรบมือ แปะๆๆๆ

.

.

เสือว่าตัวเองดูหนังจนเออเร่อแล้วล่ะ ปวดหัวตุบๆ ตาพร่ามัวด้วย

เสือไปผักผ่อนดีกว่า

เสือขอเละเทะนะ ตอนนี้เสือต้องการที่ระบายอย่างมากที่สุด

เนื่องจากปกติเสือไม่ค่อยระบายเรื่องตรงๆลงไปโดยวิธีเขียนเท่าไร

เพราะปกติจะใช้วิธีพ่นๆเอาให้ตัวเองหรือคนแถวนั้นฟัง แต่ครานี้เสือขอ

และเสือไม่ขออัดคลิป (แมร่งเลย) <--- คุ้นๆนะ ฮ่าๆๆๆๆ คือว่าพิมพ์เป็น

ตัวอักษร(หรือตัดต่อคลิป) มันก็สะใจพอแล้ว

โอเคๆ เสือเลิกเล่นน้องครูอังคณาดีกว่า เดี๋ยวไปกันใหญ่

.

เอาจริงล่ะ เสือขอพื้นที่หน่อย เสือทราบดีมันเปลือง

แต่เขียนลงกระดาษแล้วลายมือตัวเองทุเรศก็รับไม่ได้

เสือชอบคนที่เพิ่งรู้จักคนหนึ่งอ้ะ ชอบแบบชอบมากๆ

ไม่ได้รู้สึกชอบแบบนี้มานานแล้ว เพราะสนใจแต่เด็กๆเสือเอง

อีกอย่าง เสือไม่ชอบคนอายุมากกว่า เพราะเสือไม่เคยไปกรีดร้องรุ่นพี่หรืออะไร

แต่พอชอบเข้าจริง โอเค เล่นไปเกือบสิบปี เค้าอายุมากกว่าเสือเกือบสิบปี

เสือเอารูปให้น้องดู น้องบอกว่า นี่มัน'เปกเมิง ชัดๆเลย 

ตอนนี้เสือเลยรู้สึกอึดอัด เพราะจะเล่าให้ใครฟังก็อับอาย เพื่อนก็หัวเราะ

(นี่เปลี่ยนรสนิยมมาชอบลุงแล้วหรือ) แต่เสือชอบ (เสือพูดว่าชอบหลายครั้งแล้วเนอะ)

และอีกเรื่องที่สำคัญ ไม่เกี่ยวหรอก แต่ขอบ่น

จริงๆนะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำไมมีแต่คนบอกว่าเสือเป็นทอมฮะ 

ครูชอบถามเสือว่าเสือเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง พี่ที่รู้จักก็บอกเสือเป็นทอม

เสือไม่คิดว่าตัวเองเหมือนตรงไหน แต่ช่างเหอะ มันไม่ใช่อะไรสำคัญ นึกได้ก็บ่น

ก๊ากๆๆ

กลับมาเรื่องเดิมต่อ อ๊าก เสือชอบพี่เค้าอ้ะ  

และคาดว่าตัวเองอาการหนัก

เสือตื่นทั้งคืนเพื่อหาว่าเขาออนเวลาไหน

(แต่ก็แค่มองว่าเขาออนเฉยๆ เสือไม่ชอบทักใครเวลาออน)

เสือทนฟังแนวเพลงที่เขาชอบ แต่ในใจเสือเกลียดอย่างรุนแรง

เสือทน ทนฟังว่ามันเพราะ (แต่มันก็ไม่เคยถูกหูเสือเสียที)

เสือนั่งโหยหวน ตอนเห็นสิ่งที่เค้าพิมพ์ที่มันเป็นเรื่องปกติ

เสือคิดถึงเขาจนแทบลืมอย่างอื่น

เสืออาการหนักจริงๆ หรือ (น้องบอกว่า โคม่าแล้วล่ะ)

.

แต่ที่เสือสงสัยและกังวลอย่าง คือ เสือไม่รู้ว่าเสือจะได้เจออีกหรือเปล่า

ไม่ๆๆๆ เสือห้ามคิด แค่คิดเสือก็ทรมานแทบตาย

(น่าจะไปเล่นละครเน่าหนืดนะ)

โอเคๆ เสือว่าพอเถอะ เสือว่ามันเริ่มเยอะไปเสียแล้ว

.

.

.

เสือตั้งคำถามปัญญาอ่อนกับตัวเองอยู่ตอนแก้เบื่อ

ว่า ตอนนี้ เสืออยากรู้อะไรมากที่สุด

เสือตอบ ข้างบ้านทะเลาะกับสามีเรื่องอะไร (เสือเคยบ่นเรื่องนี้ไหม ถ้าเคยขออภัย)

คือ ประมาณสามวันครั้ง ตอนราวๆสี่ทุ่ม บ้านหลังนั้นจะโวยวายลั่นบ้าน

เสือกับน้องก็จะหยุดทำทุกอย่าง เปิดหน้าต่าง เอาหัวลอดออกไป และผึ่งหูให้มากที่สุด

แต่ว่ามันไม่ช่วยอะไร (มาแบบนี้เสือคิดถึงเรื่องลัดดาแลนด์จริงๆนะ น่ากลัว) เสือไม่ได้รับรู้

ข้อมูลอะไรเพื่มเลย เสือควรจะเสียใจเนาะ

(เรื่องชาวบ้านคืองานของเราจริงๆ)

.

และอีกอย่าง แถวบ้านเสือได้ไก่มาช่วยปลุก พอตอนบ่ายจะมีวัวร้อง

เสือก็คิด ใครเลี้ยงวัวฮะ แถวบ้านมีฟาร์มด้วยเหรอไงฮะ พอบอกน้อง

น้องเสือหัวเราะน้ำตาร่วง แล้วบอกเสือว่า ตอนบ่าย จะมีคนขายนมเข็นมา

ขายในหมู่บ้าน แล้วเค้าจะเปิดกระดิ่งเป็นเสียงวัว

มอออออ

เออ เสือหน้าแตกอีกแล้ว

.

.

โอเค มันเละมามากพอแล้ว เสือขอเละแบบนี้หน่อย เพราะวันนี้อารมณ์เสือเละเหลือคณา

น่ารักที่สุดเลย .

.

.

.

เอ่อ เสือคิดถึงเค้าอีกแล้ว (ไหนบอกว่ามันเริ่มเยอะไงฟะ - -)